ايران به دليرمرد خود مي‌نازد

با احمدي‌اش به دشمنان مي‌تازد

با هركه شود  عنايت حق همراه

هركس كه بود مقابلش مي‌بازد

در سايه امن اتحاديم همه

جان در ره اسلام نهاديم همه

با رهبر فرزانه چو بيعت داريم

پس ياور احمدي نژاديم همه

ما طالب پاكي و صفائيم هنوز

ايراني و حامي ولاييم هنوز

در حمله قدرت طلبان نااهل

ما حامي احمدي نژاديم هنوز

ما عاشق كيش كربلايي هستيم

دلبسته ان روح خدايي هستيم

در فكر خطاي خود بمير اي دشمن

چون بار دگر پي رجايي هستيم

افكار امام را منادي باشيم

در قافله نيك نهادي باشيم

گر عشق امام و رهبري در دل ماست

حق است كه احمدي نژادي باشيم

آنان كه به دولت نهم خنديدند

در عرصه بي كفايتي گنديدند

با طعنه به قطره قطره خون شهيد

با ساز و نواي دشمنان رقصيدند

این کلبه، سرای عدل و داد است بیا

اینجا سخن از «وان یکاد» است بیا

در محفل ما حرف چپ و راست مزن

این خانه ی احمدی نژاد است بیا

اي احمدي نژاد؛

از نسل گل و نجابت نور تويي

محبوب زمان به وادي نور تويي

سوگند به آيه آيه دفتر عشق

مظلوم ترين رئيس‌جمهور تويي

شمشیر ز رو بسته جهاد آمده اند!

انگار به جنگ عدل و داد آمده اند

اینان هدف از قیامشان رهبر ماست

با حمله به احمدی نژاد آمده اند

از نسل گل و نژاد فرورديني

مانند بهار، سبز و عطر آگيني

تو بوي شلمچه مي دهي اي گل من

چون باکري و همت و زين الديني

براي دسترسي به تو داد لازم نيست

رحيل و کوچ و عبور از بلاد لازم نيست

چه غم اگر که نباشي تو از بني الزهرا

براي احمدي بودن نژاد لازم نيست

تا روي مه و خوب تو ديديم

از هر چه چپ وراست بريديم

با مردم ايران تو چو يعقوب

با خصم شديدي و دهان کوب